3 พ.ย. 50  

..

..

ฉันอยู่ ณ  ป่าแห่งความฝัน

ที่ที่คนเมามายใน รูป รส กลิ่น เสียง

เค้าว่ากันว่า  จะได้เป็นผู้ยิ่งใหญ่

หากได้สถิตย์ ณ ที่นี้

..

..

..

ตี  5.40

ยืนอยู่ท่ามกลางความอยากของคน

สำลักความฝันกันออกมาอย่างไม่รู้ตัว

..

..

..

ฉันมายืนท่ามกลางคนเป็นพัน  ทำไม

พยายามบอกใจตน ว่ามิได้กระหาย ความดัง

..

แต่สุดท้าย

เสียสติ  และ  ล้มลง 

สู่ใจกลาง

ความตรรกะของใจตัวเอง

..

..

สังเวชตัวเอง

ทำลายอุดมการณ์

ทำลายตัวตน

จน

ไม่อยากส่องกระจก

..

..

ฉันจะไม่เป็นอย่างนั้นอีก

..

ไม่ได้ยิ่งใหญ่  ก็ไม่ตาย

..

ถ้าเป็นได้แค่เพียงเศษดินสำหรับท่าน   ฉันขอไม่มีตัวตน

..

เป็นเพียงศิลปินใบ้    ดีกว่าศิลปินจอมปลอม

ขายความคิด จินตนาการ    มิได้ขาย หลอดเสียง   หู ตา จมูก  ปาก คิ้ว

 

 

edit @ 11 Nov 2007 23:08:42 by something like vanilla

ไม่ใช่นักวิจารณ์ หนัง

ไม่ต้องเชื่อก็ได้

 

 ..

little miss sun shine

มันคือหนังครอบครัวธรรมดา

บทธรรมดา

นักแสดงธรรมดา

ฉากธรรมดา

นับได้ว่า

โคตรธรรมดา

แต่

ไอ้ความธรรมดานี้แหละ

ที่ระเบิดความรู้สึกของผู้ชมคนนี้

ดูจบแล้วอิ้งไปสัก 10 นาที

ผมว่ามันใกล้ตัวเรานะ

 

 

 

.... 

ความขื่นขมทั้งหลาย เป็นช่วงที่วิเศษที่สุดของชีวิต

เพราะมันทำให้เรา  กลายเป็นตัวเรา

..

ความสุขทั้งหลายต่างหากที่ไร้ค่า 

เพราะเราไม่ได้เรียนรู้อะไรจากมันเลย

บทสนทนาของลุงที่เคยฆ่าตัวตายเพราะรักผู้ชาย

กับหลาน ที่ไม่พูด มาเป็นเวลาหลายปี

 

 

 

 

 

 

edit @ 23 Oct 2007 15:55:28 by something like vanilla

.

.

เพราะทุกอย่างมันไม่จริง

.
แม้บางสิ่งจะโหดร้าย

.
เพราะทุกอย่างเกินเข้าใจ

.
และเธอคือหนึ่งที่

.

ฉันไม่เคยรู้

.

.

never know - อัศจรรย์ จักรวาล